و خرسندى . و آسودگى و اطمينان . و رضا و تسليم . و سازش و تو سنگ و رضاى به چيز كم . و قناعت كردن : به چيز كم راضى و خشنود بودن . قناعتگر ( qen 'at - gar ) ا و ص . پ . كسى كه به چيز كم راضى و خرسند باشد و آنكه به چيز كم سازش كند و خشنود باشد . و خرسند بسند كار ببهرهء خويش . قناعت‌گزين ( qen 'at - gozin ) ص . پ . آنكه قناعت را اختيار كرده باشد . قناعس ( qan 'es ) ع . ج . قناعس ( qon 'es ) . قناعس ( qon 'es ) ا . ع . مرد شگرف بزرگ خلقت كلان جثه . ج : قناعس ( qan 'es ) . قناعيس ( qan 'is ) ع . ج . قنعاس ( qen ' s ) . قناف ( qen f ) و ( qon f ) ا . ع . مرد بزرگ بينى كلان ريش دراز قامت و درشت . و سر نرهء بزرگ . قنافذ ( qan fez ) ا . ع . ج . قنفذ ( qonfoz ) . قنافذ ( qan fez ) ا . ع . كوه‌هاى خرد . و ريگ توده‌ها و پشته‌هاى تنگ بر سر راه . قنافر ( qon fer ) ا . ع . كوتاه بالا . قنافش ( qon fec ) ا . ع . مرد كلان درشت ريش كه پوست بينى وى رفته باشد . قنافى ( qon fiyy ) ا . ع . سر نرهء بزرگ . قناقن ( qan qen ) ع . ج . قناقن ( qon qen ) . و ج . ققن ( qenqen ) . قناقن ( qon qen ) ا . ع . آب شناس در كاريز كندن و در صحرا . ج : قناقن ( qan qen ) . قنان ( qen n ) ع . ج . قنة ( qonnat ) . قنان ( qon n ) ا . ع . آستين پيراهن . و بوى بغل . قنانة ( qen nat ) و ( qon nat ) ا . ع . بندگى و بردگى و مملوكيت . قنانى ( qan ni ) ع . ج . قنينة ( qenninat ) . قناوة ( qan vat ) و ( qen vat ) ا . ع . جزا . و لياقت و سزاوارى . يق : لا قنونك قناوتك اى لا جزينك جزاءك . و كذا : قناوتك . قنب ( qanb ) م . ع . قنب فى القنابة قنبا ( از باب نصر ) : داخل شد و در آمد در قنابة . و قنب العنب : خشاوه كرد انگور را و بريد آنچه موذى بار آن بود . و قنب الزهر : برآمد شكوفه از غلاف . قنب ( qenb ) ا . ع . بادبان كلان . و زه كمان . و چنگال شير . و غلاف نرهء اسب و مانند آن . و تلاق زن . و غلاف شكوفه . و غلاف گياه . قنب ( qennab ) و ( qonnab ) ا . ع . - مأخوذ از كتب فارسى و بمعنى آن . قنبر ( qanbar ) ا . ع . مولاى امير المؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام و بسوى وى منسوب‌اند جمعى از محدثين . قنبراء ( qonbor ' ) ا . ع . چكاوك . ج : قنابر . قنبرانية ( qonbor niyyat ) ص . ع . دجاجة قنبرانية : ماكيان تاج‌دار . قنبرة ( qonborat ) ا . ع . چكاوك . و پرهاى زائدى تاج مانند كه بر سر ما كيان و جز آن باشد . قنبرى ( qonboriyy ) ص . ع . خروس تاج‌دار . قنبس ( qanbas ) ا . ع . از اعلام زنان است . قنبض ( qonboz ) ا . ع . مار . و مرد زشت روى و كوتاه قامت . قنبضات ( qonboz t ) ع . ج . قنبضة . قنبضة ( qonbozat ) ا . ع . زن زشت روى . و زن كوتاه قامت . ج : قنبضات . قنبع ( qonbo ' ) ا . ع . غلاف گندم و پوشش آن . و مرد پست قامت و كوتاه بالا . و نام كوهى . قنبعة ( qanba'at ) م . ع . قنبع فى بيته قنبعة : پنهان شد در خانه . و قنبع فلان : برآماسيد فلان از خشم . و قنبعت الشجرة : واقع گرديد شكوفهء آن درخت در غلاف . و قنبعت الحنطة : غلاف پديد آمد براى آن گندم . قنبعة ( qonbo'at ) ا . ع . زن كوتاه بالا . و پارچهء دوختهء مانند كلاه برنس كه كودكان پوشند . و چارقد كوچكى كه زنان بر سر افگنند و لچك . قنبل ( qanbal ) ا . ع . گروه مردم . و رمهء اسب از سى تا چهل . ج : قنابل . قنبل ( qonbol ) ا . ع . مرد درشت . و كودك سبكروح تيز سر . و نام درختى . قنبلانى ( qonbol niyy ) و قنبلانية ( qonbol niyyat ) ص . ع . قدر قنبلانى : ديگ بزرگى كه گروهى از مردم بر دور آن جمع شوند و آنچه در آن پخته مىشود كفايت آن گروه را بنمايد . و قدر قنبلانية كذلك . قنبلة ( qanbalat ) ا . ع . گروه مردم . و رمهء اسب از سى تا چهل . ج : قنابل . قنبلة ( qanbolat ) م . ع . قنبل قنبلة : با گروه شد پس از تنهائى . و قنبل فلان : آتش زد فلان بدرخت قنبل . قنبلة ( qonbolat ) ا . ع . يك نوع دامى جهة شكار نهس كه مرغى است گنجشك را شكار مىكند . قنبير ( qenbir ) ا . ع . يك نوع گياهى . قنبيط ( qenbit ) ا . پ . - مأخوذ از رومى - نوعى از كلم . قنبيط ( qonnabit ) ا . ع . قنبيط كه نوعى از كلم است . قنبيعة ( qenbi'at ) ا . ع . پرهء بينى خوك . قنبيل ( qanbil ) ا . پ . يك نوع خاكى كه چون آن را برشته كنند زرد گردد و در دفع